Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde izinsiz bulunmaları nedeniyle cezaya düşen yabancı uyruklulara af imkanı tanıyan ve kamuoyunda “Muhaceret Affı” olarak bilinen Yabancılar ve Muhaceret Değişiklik Yasası, 26 Mayıs 2026 ile 9 Temmuz 2026 tarihleri arasında, her iki tarih dahil olmak üzere 45 gün süreyle yürürlükte olacak.

Af düzenlemesi kağıt üzerinde yabancı uyruklulara bir fırsat sunsa da, temsilcilik şartı nedeniyle uygulamada eşitsizlik yaratıyor. KKTC temsilciliği bulunan ülkelerin vatandaşları başvuru hakkını kullanabilirken, temsilcilik bulunmayan ülkelerden gelen kişiler aynı imkandan yararlanamıyor.

Yasaya göre, KKTC yurttaşı olan ya da ülkede ikamet, öğrenci, çalışma, iş kurma, muafiyet veya daimi ikamet izniyle bulunan kişilerin birinci derece yakınları; eş, anne, baba ve bekar çocuk olduklarını kanıtlayan belgelerle birlikte 45 gün içinde KKTC elçiliklerine veya temsilciliklerine yazılı başvuru yapmak zorunda.

Sorun da tam olarak burada başlıyor. KKTC’nin temsilciliğinin bulunmadığı ülkelerde yaşayan yabancı uyruklular, yasanın tanıdığı haktan fiilen yararlanamıyor. Özellikle Türkmenistan vatandaşları açısından bu durum ciddi bir mağduriyet oluşturuyor. Türkmenistan’da KKTC temsilciliği bulunmaması nedeniyle, af kapsamına girebilecek kişilerin nereye ve nasıl başvuru yapacağı belirsizliğini koruyor.

Benzer sıkıntı Bangladeş gibi ülkeler için de geçerli. KKTC’de çok sayıda Bangladeşli çalışan bulunmasına rağmen, bu kişilerin ülkelerinde doğrudan başvuru yapabilecekleri bir KKTC temsilciliğinin olmaması, muhaceret affını üçüncü ülke vatandaşları açısından erişilmesi zor bir hakka dönüştürüyor.

Bu nedenle, yetkili makamların temsilciliği bulunmayan ülkeler için alternatif başvuru yöntemi açıklaması bekleniyor. Aksi halde muhaceret affı, özellikle üçüncü ülke vatandaşları açısından çözüm üretmek yerine yeni bir mağduriyet başlığına dönüşecek.