Sal ipi RAHVAN gitsin

“Sal ipi rahvan gitsin,” diye bir deyimimiz var. Yerinde ve zamanında kullanıldığında, o kadar güzel tamamlıyor ki altını doldurmakla uğraştığımız bazı düzen ve yapıyı.
Şimdi bu deyim, ya boş vermişliği anlatmak ya da düzeni kurup rahat rahat yol almak için kullanılabilir.
Rahvan, kelime anlamı itibarıyla atın iki bacağını aynı anda atarak sarsıntısız koşusunun adıdır. Yani bir sistem ve düzen biçiminin adı.
Yani, boş vermişlik bir düzen biçimi de olabilir mantığıyla hareket edenler kadar, bir düzen kurmak için boş vermişliği ortadan kaldırmaya çalışanlar da aynı deyim üzerinden kendini ifade edebilir.
Daha önce yazmış olduğum yazıda da ifade etmiştim: İki aday da kulağı tutmak için farklı yol kullanıyor.
Sonuç olarak kulak aynı kulak, ama rahvan aynı rahvan değil.
Sayın Tatar, Ada içerisindeki düzensizliği “Anavatan” cümlesinin arkasına sığınarak pozisyonunu korumaya çalışırken, Sayın Erhürman “kardeş vatan” cümlesiyle, “Anamız babamız bir olsa da evlerimiz farklı,” demeyi uygun görüyor.
Kısacası, Sayın Tatar bizi hâlâ ana evinin şımarık ve ne istersek o olacak çocuğu yapmaya niyetlenirken, Sayın Erhürman kendi evini ana babanın desteğiyle kurmaya çalışıyor.
Yani anlayacağınız, “Bizim fikrimizin bir ehemmiyeti yok,” diyen ile “Ben de karar verme cesareti göstermek istiyorum, ama evimin düzenini ben kurayım,” isteyen var.
Şimdi söyleyin bakalım: Ana baba evinde şımarık çocuk olmak mı? Ana baba desteğiyle kendi karar düzenini kurmak mı?
Kısacası:
“Sal ipi rahvan gitsin.”