Britanya Parlamentosu’nun seçkin bir üyesi olan Afzal Khan, yalnızca İngiltere’nin değil, göçmen kökenli siyasetçilerin de gururu idi. Pakistan’ın Kasmir bölgesinden Manchester’a göç eden işçi bir ailenin çocuğu olarak büyüyüp hukuk eğitimi aldı, avukat oldu, belediye başkanlığı yaptı ve Labour Partisi saflarında milletvekili seçildi. Siyasetteki yükselişi yalnızca kişisel değil, göçmen emeğinin ve çokkültürlü toplumun sembolüydü. Khan, aynı zamanda Avrupa Parlamentosu’nda da görev yapmış, insan hakları ve eşitlik konularında sesini duyurmuş bir isimdi. Bu yüzden onun adı, yalnızca bir politikacı değil, diasporanın başarısı olarak anılırdı.
Ne var ki Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ne yaptığı bir ziyaret, bu uzun ve saygın kariyerin kırılma noktası oldu. KKTC’de Cumhurbaşkanı Ersin Tatar ile görüşmesinin ardından, İngiltere’de büyük bir diplomatik baskı oluştu. Rum basını ve Yunan lobisi, Khan’ın KKTC ziyaretini “tanıma” olarak yorumladı. Bu baskı karşısında Khan, İngiltere’nin Türkiye Ticaret Elçisi görevinden istifa etmek zorunda kaldı. Oysa ne ziyaretin ne de temasların amacı “tanıma” değildi. Ama uluslararası siyasetin acımasız gerçekliği, Khan’ın yıllarca emek vererek ördüğü kariyerini bir anda sarstı. Bu durum, Kıbrıslı Türklerin görünmezliğinin ve uluslararası sistemdeki adaletsizliğin bir yansımasıydı.
Afzal Khan’ın hikâyesi burada kişisel bir dram olarak kalabilirdi. Ancak aynı günlerde, KKTC’de Pakistanlı göçmen işçilerin durumu tartışılıyordu. Hükümetin çıkardığı bir kararname ile Pakistanlı işçilerin asgari ücretlerinden yüzde 40’a kadar kesinti yapılabilmesinin önü açıldı. Bununla da kalınmadı; Pakistanlıların inşaat, tarım ve hayvancılık dışında herhangi bir sektörde çalışmaları yasaklandı ve mevcut sektörlerde bile çalışma izinlerini yenilemeleri fiilen imkânsız hale getirildi. Yani bu topraklarda emek veren Pakistanlı işçiler, ayrımcı ve adaletsiz bir düzenlemeye tabi tutuldu.
Bir yanda İngiltere’de Pakistan kökenli bir siyasetçi dünyayı karşısına alarak KKTC için kariyerini tuzla buz ederken, diğer yanda KKTC’de Pakistanlı işçilerin emeği ayrımcılıkla değersizleştiriliyordu.
Belki de asıl sorumuz şu olmalı: Uluslararası diplomasi, milliyet temelli ayrıcalıklar ve ikiyüzlü uygulamalar karşısında adalet nerede duruyor? Afzal Khan’ın hikâyesi bir şahsın değil, tüm göçmenlerin, tüm ötekilerin hikâyesidir. Onun istifasına üzülmek yetmez; bu topraklarda yaşayan Pakistanlı işçilerin de haklarını savunmak gerekir. Çünkü adalet, ancak herkes için geçerli olduğunda gerçektir.
______________
Kaynakça
• KKTC Anayasası (1985), Md. 10 – Eşitlik İlkesi
• Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) 111 No’lu Ayrımcılık (İstihdam ve Meslek) Sözleşmesi
• ILO 97 No’lu Göçmen İşçiler Sözleşmesi
• The Guardian, “UK trade envoy to Turkey resigns following visit to northern Cyprus” (16 Ağustos 2025)
• Euronews, “UK trade envoy resigns over visit to occupied north Cyprus” (16 Ağustos 2025)
• Politico Europe, “Afzal Khan quits after northern Cyprus visit backlash” (2025)
• Daily Sabah, “Tatar condemns pressure on resigned British envoy Afzal Khan” (17 Ağustos 2025)
• Wikipedia – Afzal Khan (British politician)
______________
Yasal Bilgilendirme Notu
Bu makale, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Anayasası ve uluslararası basın özgürlüğü ilkeleri çerçevesinde hazırlanmıştır. İçeriği yalnızca kamusal bilgi ve eleştiri amacı taşır; herhangi bir kişi veya kuruma yönelik suçlama niteliği taşımaz.
Üzgünüm Afzal Khan, Üzgünüm!
